ในช่วงที่มีการก่อตั้งโรงเรียนเมื่อ พ.ศ.2521 บริเวณที่ตั้งโรงเรียนเป็นพื้นที่ของวัดร้างที่ชาวบ้านเรียกกันในชื่อวัดท่าขุนนาง ในตอนหลังเริ่มเรียกเพี้ยนมาเป็น “วัดท่านา (ร้าง)” ทำให้เมื่อช่วงที่ก่อสร้างอาคารเรียนมีการพบโบราณวัตถุอยู่เป็นจำนวนมากโดยเฉพาะชิ้นส่วนสถาปัตยกรรม (เศษอิฐ เศษกระเบื้องหลังคา) ชิ้นส่วนพระพุทธรูป ชิ้นส่วนพระพิมพ์ดินเผา และชิ้นส่วนภาชนะดินเผา ทางโรงเรียนมีการเก็บรวบรวมไว้แต่ยังไม่ได้มีแนวคิดที่จะจัดทำเป็นพิพิธภัณฑ์ กระทั่งในช่วง พ.ศ. 2532 – 2533 เมื่อ อ.วิฑูร อาศัยสุข ย้ายมาจาก