พิพิธภัณฑ์เมืองแก่งคอย ตั้งอยู่ในบริเวณเดียวกับสำนักงานเทศบาลตำบลแก่งคอย อาคารพิพิธภัณฑ์เป็นตึก 2 ชั้น เทศบาลตำบลแก่งคอยตั้งใจสร้างพิพิธภัณฑ์ขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในโอกาสที่ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี และเนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ.2550 ซึ่งได้รับพระกรุณาจากพระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ เสด็จมาเปิดพิพิธภัณฑ์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ.2550

          โดยมี รศ.นายแพทย์อภิณพ จันทร์วิทัน นายกเทศมนตรีแก่งคอย และนางศุภากร เผ่าพงษ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนเทศบาลบ้านม่วง เป็นผู้ริเริ่มและดำเนินการพิพิธภัณฑ์ โดยอาศัยความร่วมมือร่วมใจของบุคลากรในบังคับบัญชาและได้รับการตรวจสอบแนะนำจากเจ้าหน้าที่กรมศิลปากรและสำนักงานพระราชวัง

          ภายในพิพิธภัณฑ์มีนิทรรศการแก่งคอยเมืองเก่า เล่าเรื่องประวัติศาสตร์เมืองแก่งคอยสมัยทวารวดีให้เห็นถึงภาพรวมและการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในยุคต่างๆ บนแผนที่ตำแหน่งของโบราณสถานที่สำคัญรวมทั้งประวัติศาสตร์การตั้งเมือง และการโยกย้ายเมืองจนมาเป็นเมืองแก่งคอยในปัจจุบัน จัดแสดงเป็นภาพจำลองและวัตถุโบราณจากแหล่งโบราณคดี ต่อมาเป็นการจำลองภาพแกะสลักบนผนังถ้ำ ซึ่งเป็นรูปพระโพธิสัตว์ประทับนั่งห้อยพระบาท มีรูปพระอิศวร อยู่ในถ้ำพระโพธิสัตว์

          นอกจากนี้ยังปรากฏรอยจารึกพระปรมาภิไธยย่อ “จปร.” ในรัชกาลที่ 5 บนแผ่นหินของธารน้ำตกใกล้กับถ้ำพระโพธิสัตว์ ที่สำคัญแห่งนี้ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จมาทอดพระเนตรและทรงศึกษา เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ.2531 รวมทั้งมีโซนบวรราชวังสีทาและเขาคอกซึ่งเป็นการจัดแสดงแบบจำลองโบราณสถานวังสีทา ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวฯ โปรดให้สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นสถานที่แปรพระราชฐาน บริเวณใกล้เคียงยังมี “เขาคอก” ซึ่งทรงใช้เป็นชัยภูมิชุมนุมพลราบ พลช้าง พลม้า และใช้เป็นที่ซ้อมรบเพื่อป้องกันข้าศึก

           "ผาเสด็จ" พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงมีพระราชประสงค์ให้สร้างทางรถไฟสายกรุงเทพฯ-นครราชสีมา แต่มีอุปสรรคคือ ก้อนหินผาขนาดใหญ่ ไม่สามารถระเบิดได้ เมื่อทราบความถึง ร.5 พระองค์ได้เสด็จสำรวจด้วยพระองค์เอง และทรงจารึกพระปรมาภิไธยย่อ “จปร.” และ “สผ.” หลังจากนั้นการสร้างทางรถไฟก็ประสบความสำเร็จ ทำให้แก่งคอยเป็นชุมชนทางรถไฟซึ่งเป็นประตูสู่อีสาน