วัดกลางธรรมสาคร เดิมชื่อวัดโพธาราม ต่อมาได้เปลียนชื่อใหม่เป็น วัดกลางธรรมสาครเป็นวัดที่ขึ้นในสร้างสมัยอยุธยาตอนปลายและต้นรัตนโกสินทร์ ประมาณปี พ.ศ. 2285 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ประมาณปี พ.ศ. 2300 เคยเป็นท่าจอดเรือเพื่อเดินเท้าไปนมัสการพระแท่นศิลาอาสน์ โดยเดินผ่านบ้านเกาะ วัดทองเหลือตรงไปยังวัดบรมธาต์ทุ่งยั้งถึงพระแท่นศิลาอาสน์ ต่อมาลำน้ำเปลี่ยนทางเดินไปและห่างจากหน้าวัดมาก อีกทั้งบริเวณหน้าวัดก็ตื้นเขินปัจจุบันจึงเป็นบุ้งน้ำหน้าวัด ถนนหนทางของเดิมก็ถูกกลบเลือนไปและได้มาการตัดถนนใหม่ วัดกลางธรรมสาคร เคยมีการเรียกชื่อวัดตามภาษาชาวบ้านว่า วัดบุ่งวัดกลาง